ża, ża, ża
żo, żo, żo
że, że, że
żu, żu, żu
ży, ży, ży
aża, ażo,
aże, ażu, aży
oża, ożo, oże, ożu, oży
eża, eżo, eże, eżu, eży
uża, użo, uże, użu, uży
yża, yżo, yże, yżu, yży
ża, ża, ża
żo, żo, żo
że, że, że
żu, żu, żu
ży, ży, ży
aża, ażo,
aże, ażu, aży
oża, ożo, oże, ożu, oży
eża, eżo, eże, eżu, eży
uża, użo, uże, użu, uży
yża, yżo, yże, yżu, yży
Smok Zenek - usprawnianie narządów mowy, kształcenie prawidłowego toru oddechowego
https://www.youtube.com/watch?v=HTqLOO8Unnw
Kształcenie umiejętności naśladowania
https://www.youtube.com/watch?v=x7Wc4Rj22jI&t=24s
Kształcenie prawidłowego toru oddechowego
„WIELKANOC” – usprawnianie narządów artykulacyjnych
Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt.
Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (robimy z języka
miskę – przód i boki języka unosimy ku górze, tak by na środku powstało
wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier (wysuwamy język z buzi, a potem go
chowamy, przesuwając nim po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu),
dodaje masło (wysuwamy język z buzi, a potem go chowamy, przesuwając nim po
górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obracamy
językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera (przesuwamy językiem po
górnych zębach, następnie po dolnych). Ciasto już się upiekło (wdychamy
powietrze nosem i zatrzymujemy je przez chwilę w buzi, nadymając policzki,
następnie wypuszczamy powietrze ustami). Pan Języczek właśnie je ozdabia –
polewa czekoladą (przesuwamy czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył
i w bok), obsypuje rodzynkami (dotykamy językiem każdego górnego zęba),
orzechami (dotykamy językiem każdego dolnego zęba).
Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwamy
język z buzi i wykonujemy nim szybkie ruchy w kierunku nosa i brody),
dodaje majonezu, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizujemy
wargi ruchem okrężnym).
Następnie pan Języczek robi pisanki – powoli wkłada
jajka do kubeczków z barwnikami (przesuwamy język po górnej wardze, górnych
zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane (wysuwamy język z buzi,
przesuwając nim po podniebieniu, górnych zębach i górnej wardze w kierunku nosa)
i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychamy powietrze nosem, wydychamy buzią).
Potem rysuje na nich wzorki – kropki (dotykamy językiem różnych miejsc na
podniebieniu), kółka (oblizujemy wargi ruchem okrężnym), paski (oblizujemy
górną wargę, górne zęby, miejsce za zębami, następnie dolną wargę, dolne zęby,
miejsce za zębami), kratkę (dotykamy językiem naprzemiennie zębów
dolnych i górnych, następnie prawego i lewego kącika ust).
Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie
dotykamy językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego
kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechamy
się szeroko nie pokazując zębów), bo może już świętować.
Zabawa oddechowa - "Zajączek"
Utrwalanie głoski "ż"/"rz"
https://www.youtube.com/watch?v=PvBOV-UWCOg
https://domologo.pl/wp-content/uploads/2020/03/Wiosenna-gimnasyka-buzi-i-j%C4%99zyka.pdf
Przypomnijmy sobie ułożenie narządów artykulacyjnych podczas wymowy głoski „sz”
sza, szo, sze, szu, szy;
asza, aszo, asze, aszu, aszy
osza, oszo, osze, oszu, oszy
esza, eszo, esze, eszu, eszy
usza, uszo, usze, uszu, uszy
ysza, yszo, ysze, yszu, yszy;
asz, osz, esz, usz, ysz.
szafa, szalik, szatnia, szabla, szachy, szeroki, szelki, szufelka, szuflada, szewc, szopa, szorty, szum, szofer, szuwary, szkoła, szyba, szyja, szynka, szydełko, szew, szept
kasza, kaszel, maszyna, nosze, kosze, kalosze, koszyk, koszula, kieszeń,
wieszak, puszek, groszek, poszewka, daszek, uszy, leniuszek, kieliszek
kosz, kapelusz, mysz, gulasz, klosz, kalosz, tusz, plusz
szkoła, szkło, szklanka, szpulka, szpital, szpada, szpak, sznurek, szmata,
szwalnia, szkapa, szkoda, szlak, szpilka, szpinak, szpulka, sztuka
podeszwa, myszka, biszkopt, broszka, gruszka, puszka, poduszka, mieszkanie,
muszla, kasztan, podszewka, większy, lepszy, wierszyk, Warszawa, dorsz, marsz,
szyszka
Nadeszła wiosna. Za oknem słychać śpiew ptaków (dziecko naśladuje śpiew ptaków). Języczek wybrał się do lasu przywitać wiosnę. Jechał na koniku („kląskanie”). Na łące zobaczył bociany („kle, kle, kle”). Zatrzymał się na leśnej polanie („prrr”). Zsiadł z konia (hop), rozejrzał się wokoło (oblizywanie warg ruchem okrężnym). Świecił słońce, wieje delikatny wiatr (krótki wdech nosem i wydech ustami). Jest ciepło i przyjemnie (dziecko uśmiecha się). Na skraju polany zakwitły wiosenne kwiaty zawilce i sasanki. Pachnie wiosną (dziecko oddycha głęboko, wdech nosem i wydech ustami). Języczek pochylił się i powąchał kwiaty (wdychanie powietrza nosem) i kichną („apsik”). W tym momencie zauważył przeciskającego się przez zarośla zaspanego jeża („ziewanie”). Zrobiło się późno. Języczek wsiadł na konia („hop”) i pogalopował do domu („kląskanie”).
Przylatują bociany z ciepłych krajów.
Wieje mroźny wiatr i pada śnieg.Określanie położenia w przestrzeni - "Wiosenne drzewo"
Wytnij poniższe obrazki, posłuchaj i połóż je w odpowiednim miejscu:
1. Na drzewie siedzi skowronek.
2. Nad drzewem leci bocian.
3. Pod drzewem rośnie sasanka.
4. Obok drzewa stoi jeż.